Dr. Leandie Bräsler
’n Skool bestaan nooit in isolasie nie. Elke skool is deel van ’n groter netwerk van ouers, plaaslike sakeondernemings, kerke, burgerlike organisasies, oudleerders, plaaslike leiers en ander instellings.
Tog maak skole soms die fout om die gemeenskap hoofsaaklik as ’n bron van nuwe inskrywings, borgskappe of skenkings te sien. Die gemeenskap is egter nie net ’n teikenmark nie. Dit is ’n vennoot.
Hierdie verskil is belangrik.
Vertroue word oor tyd gebou deur konsekwente gedrag en wederkerige verhoudings.
’n Skool se kommunikasie- en bemarkingstrategie behoort verder te gaan as die vraag: “Hoe kan die gemeenskap ons help?”
Skole behoort ook te vra:
’n Skool wat waarde toevoeg, bou ’n sterker reputasie as ’n skool wat voortdurend net sy eie prestasies bevorder.
Ouers is van die kragtigste draers van ’n skool se reputasie. Wat ouers by sportbyeenkomste, werk, kerke, gemeenskapsfunksies en op WhatsApp-groepe oor die skool sê, beïnvloed ander mense se persepsies.
Dit beteken nie dat skole ouers moet probeer beheer of kritiek moet onderdruk nie. Dit beteken dat skole doelbewus goeie verhoudings, duidelike kommunikasie en toeganklike terugvoerkanale moet skep.
Ouers word positiewe handelsmerkambassadeurs wanneer hulle:
Baie reputasieprobleme ontstaan nie slegs uit foute wat gemaak word nie, maar omdat mense voel dat niemand geluister of duidelik gekommunikeer het nie.
Oudleerders dra die geskiedenis, herinneringe en reputasie van die skool saam met hulle. Hulle kan mentors, kundiges, borge, sprekers, netwerkvennote en rolmodelle wees.
Skole behoort oudleerders nie net te kontak wanneer fondse benodig word nie. Verhoudings moet voortdurend onderhou word deur nuus, uitnodigings, erkenning en geleenthede om weer betekenisvol by die skool betrokke te raak.
’n Sterk oudleerdernetwerk bevestig dat die skool se invloed verder as die matriekjaar strek.
Plaaslike sakeondernemings ontvang dikwels talle versoeke om borgskappe. ’n Algemene brief wat slegs geld vra, gaan maklik verlore.
Skole moet eers om die verhouding met rolspelers fokus en daar moet ’n duidelike vennootskapsvoorstel ontwikkel word.
Dit behoort die volgende te verduidelik:
Die doel is nie bloot om ’n borg te vind nie. Die doel is om ’n vennoot te vind wat saam met die skool waarde wil skep.
Skoolkommunikasie bestaan dikwels uit kennisgewings, instruksies en aankondigings.
Goeie kommunikasie moet egter ook “luister” insluit – luistervaardighede is ook ’n belangrike leiereienskap.
Skole kan gereelde terugvoer kry deur die volgende:
Die skool hoef nie elke voorstel te aanvaar nie, maar mense moet weet dat hul insette ernstig oorweeg word. Luister is nie ’n teken van swak leierskap nie, maar dit is ’n bron van inligting wat beter besluitneming moontlik maak.
’n Skool kan baie positiewe dinge oor homself sê, maar ’n handelsmerk word werklik sterk wanneer ander mense dieselfde verhaal vertel.
Wanneer ouers, oudleerders, plaaslike sakeondernemings en gemeenskapsleiers spontaan oor die skool se integriteit, diens en gehalte praat, word die handelsmerk geloofwaardig. Dit gebeur nie deur ’n enkele veldtog nie, maar deur volgehoue diens, goeie verhoudings en eerlike kommunikasie.
In die finale blog van hierdie reeks kyk ons na die mense wat die skool se kommunikasie bestuur: die bemarker, hoof en beheerliggaam. Ons ondersoek ook die opleiding wat nodig is om hierdie belangrike funksie professioneel te verrig.
